درباره باغان

اشتراک گذاری این مطلب:

۵۲۵۶۸روستای باغان ﺍﺯ ﺗﻮﺍﺑﻊ ﺑﺨﺶ ﺷﻨﺒﻪ ﻭ ﻃﺴﻮﺝ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺩﺷﺘﯽ ﺍﺳﺖ.

بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ آمار رسمی جمعیت روستای باغان ۱۴۷۸ نفر(۳۵۹خانوار) بوده وطبق آمارغیررسمی که براساس سرشماری اینترنتی ۱۳۹۵ تاکنون بدست آمده جمعیت این روستا به ۱۵۶۵نفر‌(۴۰۵ خانوار)رسیده است.

ﻭﺟﻪ ﺗﺴﻤﯿﻪ ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﻭﺟﻮﺩﻣﺮﮐﺒﺎﺕ ﻭﺑﺎﻏﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﻟﯿﻤﻮﺗﺮﺵ ﻭﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﻧﺨﻞ ﺩﺭﻗﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺍﮐﺜﺮﻣﺮﺩﻡ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺟﻨﻮﺏ ﺑﺎﻣﻌﻀﻞ ﺧﺸﮑﺴﺎﻟﯽ ﻭﻗﺤﻄﯽ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.
ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺩﺍﺭﺍﯼ ۱۱ﺭﺷﺘﻪ ﻗﻨﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﺷﺘﻪ ﻗﻨﺎﺕﻫﺎﺣﯿﺪﺭﺁﺑﺎﺩ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ۳۶۰ ﺣﻠﻘﻪ ﭼﺎﻩ ﺍﺯ ﭘﺮﺁﺏﺗﺮﯾﻦ ﻗﻨﻮﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺸﻤﺎﺭ ﻣﯽﺭﻭﺩ ﻭﺩﺍﺭﺍﯼ ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ.
ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺑﺎ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﺳﺮﺳﺒﺰ، ﺟﻨﮕﻞﻫﺎﯼ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻭ ﺑﮑﺮ ﻭﺑﺎﻍﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺑﺎ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﻣﯿﻮﻩ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺍﻧﺎﺭ، ﻟﯿﻤﻮﺗﺮﺵ ، ﺗﺮﻧﺞ،ﺧﺮﻣﺎﻭ ﺑﻌﻀﺎ ﻟﯿﻤﻮﺷﯿﺮﯾﻦ ﻭ ﺍﻧﮕﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﻮﯼﻫﺎﯼ ﺁﺏ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺗﻐﺬﯾﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﯾﺪﻧﯿﺴﺖ .ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﻗﻨﻄﺮﻩ ‏(ﻣﻨﺪ ‏) ﻧﯿﺰﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﺑﺎﺩﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﺳﺮﺳﺒﺰﺗﺮﯾﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺩﺭ ﺟﻨﻮﺏ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻮﺷﻬﺮﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺁﺏ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺗﺎ ﺳﺎﻝﻫﺎﯼ ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺩﻭﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯﮔﻮﻧﻪﻫﺎﯼ ﺑﺬﺭ ﺑﺮﻧﺞ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺑﻪ ﭼﻤﭙﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﮐﺸﺖ ﻭ ﺟﺰﻭ ﺳﺒﺪ ﻏﺬﺍﯾﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﭼﺸﻢﺍﻧﺪﺍﺯﻫﺎﯼ ﺯﯾﺒﺎ، ﺑﮑﺮ ﻭ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺟﺎﺭﯼ ﻭ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺑﺎﻏﺎﻥ،ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺁﺑﺸﺎﺭ ﺯﯾﺒﺎ، ﺟﻨﮕﻞﻫﺎﯼ ﺳﺮﺳﺒﺰ، ﭼﺸﻤﻪ ﺁﺏ ﮔﺮﻡ،ﺭﺷﺘﻪ ﻗﻨﺎﺕ ﭘﺮﺁﺏ ﺣﯿﺪﺭﺁﺑﺎﺩ، ﭼﺸﻤﻪﻫﺎﯼ ﺁﺏ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﺸﻤﻪ ﮐﻞ ﻭ ﻇﻬﯿﺮﻭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ ﮐﻮﻩ ﻣﯽﺟﻮﺷﻨﺪ ﻭ ﭼﺸﻤﻪ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻭ ﮔﻮﺍﺭﺍﯾﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﭼﺸﻤﻪ ﻣﻼﻏﻠﻮﻡ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﻍ‏«ﻧﻮﺩﺭﺍﺭ‏» ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺩﻭ ﺍﻣﺎﻣﺰﺍﺩﻩ ﺑﻪ ﻧﺎﻡﻫﺎﯼ ﺍﻣﺎﻣﺰﺍﺩﻩ ﺑﻬﺮﺱ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺰﺍﺩﻩ ﺷﺎﻩ ﺯﮐﺮﯾﺎ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺗﺬﮐﺮﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﺛﺎﺭ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﺭﺍ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﻟﻨﺸﯿﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﺩﺷﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﻋﻼﻗﻤﻨﺪﺍﻥ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻥﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺑﺎ ﺳﻨﮓ ﻗﺒﺮﻫﺎﯼ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻗﺮﻥ ﺩﻫﻢ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽﺗﺮﯾﻦ ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻥﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻮﺷﻬﺮﺑﺸﻤﺎﺭ ﻣﯽﺭﻭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ کم ﻧﻈﯿﺮ ﺍﺳﺖ.
ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺩﺍﺭﺍﯼ ۹ ﻣﺤﻠﻪ ﻣﺠﺰﺍ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﻣﺤﻠﻪ ﻧﻮﺩﺭﺍﺭ، ﺗﻞ ﺁﺧﻮﺭﻩ، ﺑﯿﺪﺧﻮﻥ، ﺣﯿﺪﺭﺁﺑﺎﺩ، ﭼﺮﺍﺏ، ﺧﺮﺱ ﺁﺑﺎﺩ، ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻣﻌﺼﻮﻡ، ﻗﻠﻌﻪ ﺳﺮﺥ ﻭ ﻗﻠﻌﻪ ﮐﻬﻨﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺣﺪ ﻓﺎﺻﻞ ﺍﯾﻦ ﻣﺤﻠﻪﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻍﻫﺎﯼ ﻣﺮﮐﺒﺎﺕ ﻓﺮﺍﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺳﻪ ﺁﺳﯿﺎب، ﺁﺑﺮﺍﻩﻫﺎﯼ ﻓﺼﻠﯽ، ﺳﺪ ﺑﻨﺪﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ، ﭼﺎﻩﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺑﺴﺘﺮﻫﺎﯼ ﺳﻨﮕﯽ ﺣﻔﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﯾﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﭼﺎﻩﻫﺎ ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺩﺭﺧﺘﭽﻪﻫﺎ ﻭ ﻧﯿﺰﺍﺭﻫﺎﯼ ﺍﻧﺒﻮﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺟﻨﮕﻞ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﻧﻈﺮ ﻫﺮ ﺑﯿﻨﻨﺪﻩﺍﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﻠﺐ ﻣﯽﮐﻨﺪ .
ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﻃﺮﻑ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﮐﻮﻩﻫﺎﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﺤﺼﻮﺭ ﺍﺳﺖ، ﺷﻐﻞ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﯼ ﻭ ﺩﺍﻣﺪﺍﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝﻫﺎﯼ ﺍﺧﯿﺮ ﺑﻪ ﮐﺸﺖ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ ﺟﺎﻟﯿﺰﯼ ﻭ ﮔﻮﺟﻪ ﻓﺮﻧﮕﯽ ﺭﻭﯼ ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ .
ﺍﺯ ﺁﺛﺎﺭ ﺳﻨﮓ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ،ﺳﻨﮓ ﺳﺎﺭﻭﺟﻬﺎ ﻭ ﺭﺷﺘﻪﻫﺎﯼ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻗﻨﻮﺍﺕ ﻗﺪﻣﺖ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺭﺍﺑﻪ ﺣﺪﻭﺩ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺩﻭﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﯾﻌﻨﯽ ﻋﺼﺮﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺩﺭﺗﺎﺭﯾﺦ ﻣﯽﺧﻮﺍﻧﯿﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﯾﮑﯽ ﺍﺯﺳﺮﺩﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻧﺜﺎﺭﮎ ﺍﺯﻣﺴﯿﺮﻗﺸﻢ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺑﻮﺷﻬﺮﮐﻨﻮﻧﯽ ﺩﺭﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺟﻬﺖ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺁﺫﻭﻗﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻟﺸﮑﺮﯾﺎﻧﺶ ﺍﺯﭘﺎﯾﺘﺨﺖ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺨﺖ ﺟﻤﺸﯿﺪ،ﺩﺭﮐﻨﺎﺭﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺍﻃﺮﺍﻕ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺳﺮﺷﺎﺭﺁﺏ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺯﻣﯿﻨﻬﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭﻣﺴﺘﻌﺪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﻭ ﺩﺷﺘﻬﺎﯼ ﺩﺭﻭﯾﺸﯽ،ﺷﻨﺒﻪ،ﺳﻨﺎ ﻭ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎﯼ ﺟﻨﻮﺏ ﻏﺮﺏ ﺧﻮﺭﻣﻮﺝ ﻣﯿﮕﺮﺩﺩ،ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺁﺏ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﺷﺘﻬﺎﯼ ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺭﺍ ﺻﺎﺩﺭ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﻭﺩﺭﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳﺪﻋﻈﯿﻢ ﺳﺎﺭﻭﺟﯽ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺩﺭﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺣﺪﺍﺙ ﻣﯿﮕﺮﺩﺩ.(ﺍﯾﻦ ﺁﺏ ﭘﺲ ﺍﺯﻋﺒﻮﺭﺍﺯﺭﻭﯼ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﻣﻨﺪﺩﺷﺘﻬﺎﯼ ﻣﺬﮐﻮﺭﺭﺍﺳﯿﺮﺍﺏ ﻣﯽﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ‏) .
ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺩﻫﺎﯼ ﺩﺍﯾﻤﯽ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻮﺷﻬﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺭﯾﺰﺍﺑﻪﻫﺎﯼ ﻣﻨﺪﻣﯿﺒﺎﺷﺪﻭ ۶۵ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ﻃﻮﻝ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺩ ﺩﺭ ﻣﺴﯿﺮ ﮐﻠﯽ ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺷﻤﺎﻝ ﺑﺎﺧﺘﺮﯼ ﺍﺳﺖ، ﺍﺯ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺟﻢ ﻭ ﺩﺷﺘﯽ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻮﺷﻬﺮ ﻣﯽﮔﺬﺭﺩ . ﺣﻮﺯﻩﯼ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺧﻠﯿﺞ ﻓﺎﺭﺱ ﻭ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﻋﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﺁﻥ ۸۰۰ ﻣﺘﺮ، ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ﺭﯾﺰﺷﮕﺎﻩ ﺁﻥ ﺣﺪﻭﺩ ۴۵ ﻣﺘﺮ ﻭ ﺷﯿﺐ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺁﻥ ۲ / ۱ ﺩﺭﺻﺪﺍﺳﺖ. ﺭﻭﺩ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺍﺯ ﮐﻮﻩﻫﺎﯼ ﺳﻤﺮﮐﺎﻥ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺭﻭﺩﻫﺎﯼ ﺑﯿﺨﻮ ﻭ ﭘﺮﺩﯼ ﺩﺭ ۳۲ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﺧﺎﻭﺭ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﮐﻨﮕﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺟﻢ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺩﺭﻩ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺯﯾﺮ ﮐﻮﻩ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﻩ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺣﻮﺍﻟﯽ ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﻭﺩ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﺎﻡ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺭ ۴۹ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﺷﻤﺎﻝ ﺑﺎﺧﺘﺮﯼ ﮐﻨﮕﺎﻥ ، ﺩﺭ ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺩﺷﺘﯽ ﺑﻪ ﺭﻭﺩ ﻣﻨﺪ ﻣﯽﺭﯾﺰﺩ ، ﻣﺤﻞ ﺗﻼﻗﯽ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﻭ ﺭﻭﺩ ﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺁﺏ ﺭﻭﺩ ﻣﻨﺪ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺭﻭﺩ ﺑﺎﻏﺎﻥ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺷﻮﺭ – ﺷﯿﺮﯾﻦ ﯾﺎ ﺑﻪ گویش ﻣﺤﻠﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺳﻮﺭ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ.
منبع: باغان سبز